.دلم   گرفته  از این  روزها،  دلم  تنگ  است

     میـان   ما  و  رسیدن،  هـزار  فرسنگ  است

         مرا    گشایش   چنـدین  دریچه  کافــی نیست

             هـزار  عرصه   برای    پریـــدنم   تنگ است

                 اسیــر  خاکـم  و   پرواز ،  سرنوشتــــم  بود

                      فـرو   پریدن   و  در  خاک  بودنم ننگ است

                          چگونه  سر  کنـد  اینـجا  ترانه ی  خود    را 

                               دلی   که با  تپـش عشق  او  همـاهنگ  است

                                   هـزار  چشـــمه ی  فریاد  در  دلـم     جوشید 

                                        چگونه  راه بجوید  که رو به رو سنگ  است

                                             مـرا  به  زاویه ی  بـاغ  عشق  مهمان    کـن

                                                 در این هزاره فقط عشق پاک و بی رنگ است